Het levensverhaal
Als ik uit het raam kijk van de bus die me (met 30 minuten vertraging.) Naar huis vervoert, en al die mensen buiten zie, van de zon genietend. Kan ik aan niks anders denken dan aan het feit iedereen een verhaal heeft. Achter elk gezicht schuilt een ander verhaal.. Zoveel mensen waar ik niks van weet, en die mensen weten ook niks van mij.
Ze doen gewoon hun ding.. Lopen met de kinderwagen, praten wat met elkaar over dingen waar ik wellicht niks van weet. Of je hebt de kleintjes, die onbezorgd rondfietsen op hun roze met blauwe fietsjes, en nog geen idee hebben van wat ze met hun levens gaan doen. En die zich over 10 jaar misschien wel precies hetzelfde afvragen terwijl ze bedenkelijk uit het raam van de bus naar huis zitten te staren.
Dat vind ik fascinerend. We hebben allemaal ons eigen verhaal, onze eigen zorgen en onze eigen gellukjes. Ik wil me graag voornemen om in dit leven zoveel mogelijk verhalen te horen die bij al die onbekende nietszeggende gezichten horen.
Vertel me jouw verhaal! Wie ben je, wat doe je, wat beweegt je, en hoe ervaar je jouw “verhaal”?
